Piotr Pożakowski
Absolwent Akademii Muzycznej w Gdańsku w klasie waltorni prof. Edwarda Danieckiego (1993). Podczas studiów był stypendystą Ministerstwa Kultury i Sztuki. Dwukrotnie otrzymał też włoskie stypendium na uczestnictwo w Laboratorio Internazionale della Comunicazione w Gemona del Friuli.

Od 1993 jest muzykiem orkiestry Polskiej Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku, z którą występował na wielu koncertach w kraju i za granicą (Watykan, Niemcy, Szwecja, Rosja, Chiny, USA). Ponad 100 razy występował też na recitalach solowych i koncertach kameralnych. Działalność artystyczną łączy z pracą pedagogiczną w Szkole Muzycznej I i II st. w Gdyni, gdzie prowadzi klasę waltorni i zespołów kameralnych oraz w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych w Koszalinie. Jego uczniowie zdobyli ponad 160 nagród i wyróżnień na różnego rodzaju konkursach i przesłuchaniach regionalnych, ogólnopolskich i międzynarodowych.

Jego zainteresowania naukowe związane są z operą włoską XIX wieku a także życiem i twórczością Gioacchino Rossiniego. Ma w swym dorobku pięć publikacji na temat fortepianowych utworów tego kompozytora, przygotowanych w ramach Międzynarodowych Sesji Naukowych Muzyka Fortepianowa w Gdańsku. Zajmuje się również publicystyką muzyczną – w latach 1999-2010 współpracował z ogólnopolskim dwutygodnikiem Ruch Muzyczny, dla którego przygotował 80 relacji z ważniejszych wydarzeń muzycznych w regionie gdańskim a także z przedstawień operowych w kraju i za granicą (Zurych, Nowy Jork). Przygotowuje teksty do programów transmisji spektakli z Metropolitan Opera, przygotowywanych przez Filharmonię Łódzką. Jest autorem kilkunastu opublikowanych opracowań lub transkrypcji utworów na róg i zespoły kameralne.

W 2000 roku, wraz z organistką Ewą Mazurek-Krasodomską, nagrał płytę CD Muzyka sakralna na róg i organy. W 2008 ukazała się płyta Pieśni Koncertowe Romantyzmu nagrana przez niego wraz z Aleksandrą Kucharską-Szefler (sopran) i Bożeną Szull-Talar (fortepian). W 2005 uzyskał tytuł doktora sztuki, na podstawie dysertacji doktorskiej na temat Pieśń romantyczna na głos, róg i fortepian na przykładzie twórczości F. Lachnera (1803–1890) i H. Procha (1809–1878).

Jego działalność artystyczna i pedagogiczna została uhonorowana m.in. Brązową Odznaką Polskiego Związku Chórów i Orkiestr, Nagrodą Prezydenta Miasta Gdyni, Dyplomem Ministra Kultury, odznaką Zasłużony dla Kultury Polskiej oraz Nagrodą Indywidualną Dyrektora Centrum Edukacji Artystycznej Za szczególny wkład w rozwój edukacji artystycznej w Polsce. Dwukrotnie otrzymał też Stypendium Kulturalne Miasta Gdańska.

Translator

Reklama

Reklama



Reklama

Reklama